การจัดสัดส่วนการแต่งตัวไม่ใช่การซ่อนรูปร่าง แต่คือการเลือกว่าจะให้สายตามองตรงไหนก่อน ลองขยับความยาวเสื้อ เปิดเส้นเอว หรือเปลี่ยนจุดที่มีวอลลุ่ม เสื้อผ้าชุดเดิมก็ให้ความรู้สึกต่างไปได้เลย
หาเส้นหลักของลุค
มองหาว่าลุคมีเส้นตั้ง เส้นเอว หรือแนวไหล่เป็นตัวนำ ถ้าไม่มีจุดใดชัด เสื้อผ้าหลายชิ้นอาจแข่งขันกันเอง ลองเปิดเสื้อคลุมให้เกิดเส้นตั้งหรือเก็บชายเสื้อเพื่อสร้างเส้นเอว
เส้นหลักไม่จำเป็นต้องอยู่ตรงส่วนที่เล็กที่สุด แต่ควรทำให้สายตามีทิศทางต่อเนื่อง
ควบคุมความยาวสามระดับ
ความยาวของเสื้อ ชายกระโปรง และกางเกงส่งผลต่อจังหวะภาพ เสื้อที่จบกลางสะโพกกับกางเกงกว้างอาจทำให้เกิดมวลเดียว ลองเปลี่ยนเป็นเสื้อสั้นขึ้นหรือเปิดส่วนด้านหน้า
ถ้าต้องเลเยอร์ ให้ความยาวแต่ละชั้นต่างกันอย่างตั้งใจและเห็นขอบชัด
เลือกตำแหน่งวอลลุ่ม
ให้มีพื้นที่เด่นเพียงหนึ่งหรือสองตำแหน่ง เช่น ไหล่กับชายกางเกง แล้วคุมส่วนอื่นให้สงบ วิธีนี้ใช้ได้กับทั้งเสื้อโคร่ง กระโปรงพอง และกางเกงขาบาน
การจัดสัดส่วนการแต่งตัวที่ดีต้องทดสอบขณะเคลื่อนไหว เพราะผ้าที่ทิ้งตัวจะเปลี่ยนรูปเมื่อเดินและนั่ง
ใช้รองเท้าเชื่อมกับชายเสื้อผ้า
รองเท้าทรงเพรียวช่วยต่อเส้นกับกางเกงตรง ส่วนรองเท้าที่มีน้ำหนักชัดรับกับกางเกงกว้างหรือเสื้อคลุมยาวได้ดี
ไม่จำเป็นต้องให้สีเดียวกันเสมอ แต่ระดับความหนักของรองเท้าควรสมดุลกับชายล่างของลุค