วิธีเลือกเนื้อผ้าอย่าดูแค่คำว่า “คอตตอน” หรือ “ลินิน” บนป้าย เพราะเส้นใยเดียวกันอาจบาง หนา นิ่ม หรือร้อนไม่เหมือนกัน ลองจับ ส่องแสง และอ่านวิธีซักก่อนซื้อ จะพอมองออกว่าใส่สบายไหม ทรงเป็นอย่างไร และดูแลไหวหรือเปล่า
อ่านส่วนประกอบ แต่ไม่ตัดสินจากชื่ออย่างเดียว
ป้ายส่วนประกอบบอกสัดส่วนเส้นใย ซึ่งช่วยคาดการณ์การดูแลและสัมผัสเบื้องต้น คอตตอน ลินิน วูล และเส้นใยสังเคราะห์ต่างมีหลายคุณภาพ จึงต้องพิจารณาร่วมกับการทอและน้ำหนัก
ผ้าผสมไม่ใช่ข้อเสียโดยอัตโนมัติ การเติมเส้นใยยืดหรือเส้นใยที่ช่วยคืนตัวอาจทำให้เสื้อผ้าเหมาะกับการใช้งานมากขึ้น
ทดสอบน้ำหนัก การทิ้งตัว และความโปร่ง
จับชายผ้าแล้วปล่อย ดูว่าผ้าไหล เก็บทรง หรือคืนรอยยับอย่างไร จากนั้นยกส่องแสงเพื่อดูความโปร่ง โดยเฉพาะเสื้อสีอ่อนและกางเกง
วิธีเลือกเนื้อผ้าสำหรับอากาศไทยควรคำนึงถึงช่องว่างรอบผิว การทอที่ไม่แน่นเกินไป และจำนวนชั้นที่ต้องใส่จริง
สัมผัสผิวทั้งด้านนอกและด้านใน
ผิวด้านในสัมผัสร่างกายนานกว่าด้านนอก ตรวจตะเข็บ เส้นด้ายแข็ง ป้าย และบริเวณที่อาจเสียดสี ลองเคลื่อนไหวในห้องลองเพื่อดูว่าผ้ารั้งหรือติดผิวหรือไม่
ผ้าที่นุ่มตอนใหม่อาจเกิดขุยได้ง่าย ลองถูเบา ๆ ในจุดที่ไม่เด่นและดูว่าเส้นใยลอยขึ้นเร็วเพียงใด
อ่านป้ายดูแลก่อนตัดสินราคา
FTC กำหนดให้เสื้อผ้าที่อยู่ภายใต้กฎของสหรัฐฯ แสดงวิธีดูแลที่จำเป็นสำหรับการใช้งานปกติ หลักคิดนี้ใช้กับผู้ซื้อได้ทุกที่: ป้ายดูแลบอกต้นทุนเวลาและค่าใช้จ่ายหลังซื้อ
ถ้าชีวิตจริงไม่รองรับซักแห้ง รีดอุณหภูมิเฉพาะ หรือซักมือทุกครั้ง ต่อให้ผ้าสวย เสื้อชิ้นนั้นก็อาจไม่คุ้มสำหรับคุณ